Ένα έργο του Roy Lichtenstein που είχε χαθεί από το προσκήνιο για δεκαετίες επιστρέφει δυναμικά, με σημαντικές οικονομικές προοπτικές. Το Anxious Girl (1964), μέρος της ιδιαίτερα περιζήτητης σειράς “Girl”, πρόκειται να δημοπρατηθεί από τον οίκο Christie's στη Νέα Υόρκη τον Μάιο, με εκτίμηση μεταξύ 40 και 60 εκατομμυρίων δολαρίων, μετά από περισσότερα από 30 χρόνια εκτός δημόσιας θέασης.
Το έργο ανήκει σε μια εξαιρετικά περιορισμένη ομάδα μόλις δέκα πορτρέτων γυναικών εμπνευσμένων από κόμικς, που φιλοτεχνήθηκαν την περίοδο 1963–1965 — μια φάση που θεωρείται η κορύφωση της δημιουργικής πορείας του καλλιτέχνη. Σε αυτά τα έργα, ο Lichtenstein συμπυκνώνει τη γλώσσα της εικονογράφησης των κόμικς σε εικόνες ψυχρές, καθαρές και έντονα ψυχολογικές. Στο Anxious Girl, βασισμένο σε εικόνα του Tony Abruzzo για εξώφυλλο της DC Comics, ο καλλιτέχνης αφαιρεί κάθε αφηγηματική λεπτομέρεια και εστιάζει σε μια μοναδική συναισθηματική στιγμή: μια γυναίκα παγιδευμένη στην ανησυχία της, με την έκφρασή της να αφηγείται τα πάντα.
Σε αντίθεση με μεταγενέστερα έργα, το συγκεκριμένο φέρει ακόμη το άμεσο άγγιγμα του ίδιου του καλλιτέχνη στις χαρακτηριστικές κουκκίδες Benday, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι δεν έχει εκτελεστεί με λάδι, γεγονός που το καθιστά τεχνικά ξεχωριστό μέσα στη σειρά.
Η εμπορική του αξία ενισχύεται από τη σπανιότητά του. Τα έργα της σειράς “Girl” σπανίως εμφανίζονται στην αγορά και, όταν συμβαίνει, επιτυγχάνουν εντυπωσιακές τιμές. Αντίστοιχα έργα, όπως το Sleeping Girl και το Nurse, έχουν φτάσει σε δεκάδες εκατομμύρια σε δημοπρασίες, με το δεύτερο να αγγίζει τα 95 εκατομμύρια δολάρια.
Πίσω από αυτά τα ποσά κρύβεται μια ευρύτερη πραγματικότητα: η ζήτηση για εμβληματικά έργα της Pop Art παραμένει έντονη, ενώ η προσφορά μειώνεται συνεχώς. Όπως σημειώνει η Sara Friedlander του Christie’s, οι συλλέκτες αναζητούν έργα από τη στιγμή που ένας καλλιτέχνης διαμορφώνει την ταυτότητά του. Για τον Lichtenstein, αυτή η στιγμή αποτυπώθηκε σε κουκκίδες, πρωτογενή χρώματα και γυναικείες μορφές βυθισμένες στη σκέψη.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η διαχρονική δύναμη του Anxious Girl: ακόμη και αποκομμένη από το αρχικό της αφηγηματικό πλαίσιο, η ανησυχία της παραμένει ανοιχτή σε ερμηνείες. Θα μπορούσε να περιμένει έναν έρωτα, μια είδηση ή τίποτα συγκεκριμένο. Το δράμα είναι εσωτερικό — και αυτή η αμφισημία ίσως είναι το πιο πολύτιμο στοιχείο του έργου.
Πηγή: artnet.com